Sabtu, 16 Maret 2019

Puisi

DOA SEHELAI DAUN KERING
Karya: Emha Ainun Nadjib

            Jangankan suaraku, ya A’ziz
            Sedangkan firmanMupun diabaikan
            Jangankan ucapanku, ya Qawiy
            Sedangkan ayatMupun disepelekan
            Jangankan cintaku, ya Dzul Quwwah
            Sedangkan kasih sayangMupun dibuang
            Jangankan sapaanku, ya Matin
            Sedangkan solusi tawaranMupun diremehkan...


            Betapa naifnya harapanku untuk diterima oleh mereka
            Sedangkan jasa ciptaanMupun dihapus
            Betapa lucunya dambaanku untuk didengarkan oleh mereka
            Sedangkan kitabMu diingkari oleh seribu peradaban
            Betapa tidak wajar aku merasa berhak untuk mereka hormati
            Sedangkan rahman rahimmu diingat hanya sangat sesekali
            Betapa tak masuk akal keinginanku untuk tak mereka sakiti
            Sedangkan kekasihMu Muhammad dilempar batu
            Sedangkan IbrahimMu dibakar
            Sedangkan YunusMu dicampakkan ke laut
            Sedangkan NuhMu dibiarkan kesepian
            Akan tetapi  Wahai Qadir Muqtadir
            Wahai Jabbar  Mutakabbir
            Engkau Maha Agung dan aku kerdil
            Engkau Maha Dahsyat dan aku picisan
            Engkau Maha Kuat dan aku lemah
            Engkau Maha Kaya dan aku papa
            Engkau Maha Suci dan aku kumuh
            Engkau Maha Tinggi dan aku rendah-serendahnya
            Akan tetapi wahai Qahir wahai Qahhar
            Rasul kekasihMu mas’hum dan aku bergelimang hawa
            Nabi utusanMu terpelihara sedangkan aku terjerembab-jerembab
            Wahai Mannan wahai Karim
            Wahai Fattah wahai Halim
            Aku setitik debu namun bersujud kepadamu
            Aku sehelai daun kering namun bertasbih kepadamu
            Aku budak yang kesepian namun yakin pada kasih sayang dan pembelaanmu
                       

Tidak ada komentar:

Posting Komentar